Uciec, schować się, zniknąć.

Cały dzień czekałem aż wkońcu wróci do domu. Cały dzień się sam. Mama w pracy, siostra w szkole, dziewczyna nie ma dla mnie czasu. Więc siedze sam ze swoimi zmartwieniami i czekam aż znajdzie dla mnie chwilę żeby pogadać. I użalam się nad sobą.

Od prawie trzech lat zapewnia mnie że jestem jej najlepszym przyjacielem. Że cieszy się że mnie ma. Że ma tylko mnie. Że jestem jedyną osobą która ją rozumie, Że jestem dla niej najważniejszy. A czego się dowiedziałem? Od niej samej. że odpycham ją na bok, że nie jestem jej prawdziwym przyjacielem i że potrzebuje przyjaciela takiego jak Kiedyś. Kuby. Dobrze wie jak bardzo jestem o niego zazdrosny. ,,To już skończony rodział" ,,On nic już dla mnie nie znaczy" itd. a dziś? co dzisiaj pisze? pisze że potrzebuje takiego przyjaciela jak kiedyś. żeby wiedziała że ma sie komu zwierzyć.

Jestem niepotrzebny? do niczego? nie można mi ufać? czy o co chodzi? Dobrze wie że jest dla mnie wszystkim i zawsze chce jej pomóc. I dobrze wie że przywołując tą dawną przyjaźń zaatakowała mnie najgorszą bronią jakiej mogła użyć. To jest najgorsze czego mogła użyć.

Mój świat kręci się wokół niej. Więc dlaczego nie mówi mi tego wszystkiego? Dlaczego woli to dusić w sobie zamiast mi normalnie powiedzieć o co chodzi? Jakie ma problemy? Naprawde jestem taki okropny?
 Zajmuje się tylko sobą i nie zważam na jej problemy? skąd mam o nich wiedzieć skoro nic mi nie mówi oprócz tego że ,,ma zły dzień"? wystarczyłoby napisać.. że chce się wygadać, że ma problem, i że chce o tym pogadać ze mną.. Jest taka skryta w sobie i uważa że nikt sie nie zajmuje jej sprawami w przeciwieństwie do niej. To chyba oczywiste że jest jeśli mówię jej wszystko a ona mi zawsze pomaga to ja chcę się jej odwdzięczyć i pomóc w jej problemach? Tylko skąd mam o nich wiedzieć? Sam z siebie się o nich nie dowiem.